Noni - roślina lecznicza (w j.łać. morinda citrifolia) pochodzi z rodziny Rubiaceae (botaniczna rodzina marzanowatych) należą do niej liczne epifity, pnącza i rośliny drzewiaste głównie rosnące w strefie równikowej i podzwrotnikowej.

Noni to wiecznie zielone drzewo, które sięga swoją wysokością od 3 do 7 metrów, ma sztywne i twarde gałęzie z których wyrastają ciemnozielone, błyszczące liście.

Jest to piękna i ozdobna roślina i z racji swej urody, stanowi przez cały rok ozdobę hawajskich ogrodów.

Z małych pączków rozwijają się bujne białe kwiaty o delikatnym zapachu z których w kolejnym etapie powstają zielone, eliptyczne owoce.

Gdy dojrzewają stają się coraz bardziej jasne by w końcowej fazie nabrać żółtawego koloru. Niedojrzałe lub pół dojrzałe owoce można jeść na surowo, wysuszone lub ugotowane.

Dojrzałe - długości 4-12 cm charakteryzują się gorzkim, bardzo nieprzyjemnym smakiem i przykrym zapachem, jednak właśnie wtedy zawierają bardzo dużą ilość składników witalnych, są nietrujące i lekko strawne.

Drzewo Noni jest bardzo odporne na choroby, jest bardzo żywotne i dożywa późnego wieku - tubylcy twierdzą, iż żyje dłużej niż człowiek. Jest w stanie przetrwać długie okresy suszy i nie niszczy go morska woda i jeśli tylko ma dużo słońca, jest w zasadzie niezniszczalna.

Często spotyka się je w pobliżu wulkanów, gdzie Noni znajduje składniki, których tej wymagającej roślinie brakuje na wyjałowionej przez człowieka ziemi uprawnej.

Noni rodzi cały czas na drzewie lub krzaku. Znajdujemy o każdej porze roku zarówno kwiaty jak i owoce, które mogą być zbierane do 14 razy w roku. Noni nigdzie nie jest systematycznie uprawiana.

Rośnie dziko na terenach w niektórych tropikalnych regionach Afryki na Wyspach Karaibskich, w Chinach, w Malezji, Indiach i Filipinach, na prawie całym obszarze Pacyfiku i wszędzie tam stosowana jest przez tubylców jako bardzo skuteczne lekarstwo na różne dolegliwości.

Siła jego działania jest uzależniona od miejsca w którym rośnie, od specyficznego składu gleby oraz pełnego słońca i wilgoci klimatu.

Lekarze, szamani oraz zwykli ludzie wykorzystują każdą jej część, począwszy od korzenia aż do kwiatów.
Roślina ta jest rzeczywiście niepowtarzalnym i wyjątkowym darem natury i nikt kto rozsądnie i przewidująco dba o swoje zdrowie, sprawność i odporność nie powinien jej przeoczyć.

Najwartościowsze dla zdrowia człowieka Noni pochodzi z wyspy Tahiti na Francuskiej Polinezji.

Do tej pory zidentyfikowano większość składników aktywnych tej rośliny, m.in.:

• morindon,

morindin,acubin,asperulozyd,

• alizaryna,
• skopoletynę,
• damnacanthal,
• oraz różnego rodzaju alkaloidy.

Ponadto owoc NONI zawiera 18 różnych aminokwasów, wiele witamin i składników mineralnych

Hawajczycy stosowali noni dosłownie na wszystko: cukrzyce, choroby serca, nadciśnienie, choroby nerek, ropiejące rany i wszelkiego rodzaju obrażenia ciała.

Owoce NONI jadano w czasach głodu, aby poprawić kondycję organizmu. Spożywano również nasiona, liście , korzenie i korę.

Miejscowi uzdrowiciele znali doskonale jej właściwości i umieli odpowiednio wykorzystać każdą część rośliny. Wiedzę tę przekazywano ustnie z pokolenia na pokolenie. Do chwili pierwszej wizyty białego człowieka wszystko szło ustalonym od wieków torem.
Will McClatchey z Wydziału Botaniki i Badań nad Rakiem Uniwersytetu Hawajskiego spędził wiele czasu na badaniu noni na Rotumie, wyspie położo­nej na północ od Fidżi. Uważał tamtejszą społeczność za najbardziej izolowaną i tradycyjną na Pacyfiku. Morinda citrifolia, inaczej ura (w miejscowym języku), jest tam przyrządzana na szereg sposobów i jest najpopularniejszą rośliną leczniczą.

Liście NONI:

Liście po ogrzaniu nad ogniem - dzięki czemu łatwo przylegają do siebie - można stosować w charakterze bandaża. Zmacerowane i pokrojone przy­kłada się również na rany.

Są także bezpośrednio nakładane na powierzchnie, które uległy oparzeniu, oraz wcierane w głowę jako środek przeciwko bólowi głowy i gorączce.

Noworodki są okładane liśćmi, które mają pomóc im w oddychaniu, jeśli jest taka potrzeba, zaś matki natychmiast po porodzie są przykrywane mieszan­ką liści ura gotowanych w oleju kokosowym i zmieszanych z proszkiem ostrzyżu. Ma to na celu „wzmocnienie sił matki w okresie poporodowym”.

Liście noni są przykładane ponadto na skórę w przypadku nastawienia złamanej lub przemieszczonej kości, jeszcze przed założeniem usztywnienia. Sok z liści jest stosowany po odkażeniu rany jako środek powstrzymujący krwawienie. Mikstury z dodatkiem soku z liści są stosowa­ne w leczeniu chorób skórnych takich jak grzybice.

Liście są też stosowane w przypadku zatrucia jadem z kolca skorpeny (jadowita ryba z rzędu skorpenokształtnych). Młode liście są ubijane z łodygami usogo i po dodaniu odrobiny oleju kokosowego zawijane w kawałek materiału, który jest następnie owijany dwoma liśćmi noni i ogrzewany nad ogniem. Po powiększeniu rany nożem sok z liści jest sączony bezpośrednio na ranę jak również wmasowywany z otoczenia rany w jej kierun­ku. Całość procesu od momentu rozpoczęcia zabiegu do chwili odczucia ulgi w bólu trwa około godziny.

Korzenie NONI

Korzenie : Do leczenia zatrucia w wyniku ukłuć kolcami skorpeny używa się także korzeni noni. Wy­myte kawałki korzeni ura są zawi­jane w ununu (rodzaj tkaniny wy­konanej z włókna kokosowego). Powiększoną nożem ranę po ukłu­ciu przemywa się sokiem z rośliny majila, a następnie nakapuje się na nią roztwór soku noni. Ból ustępuje podobno po pięciu minu­tach od zastosowania soku, zaś stan zapalny ustępuje po kilku godzinach. Wszystkie resztki powstałe w wyniku tej kuracji są wrzucane do morza.

Z kolei zakażone rany leczy się korzeniami przygo­towanymi w ten sam sposób jak w przypadku przebicia skóry kością. Sok jest nakapywany na ranę, zaś występują­ce pęcherzyki traktuje się jako oznakę jej odkażania.

Owoc NONI

Owoc : Sok z niedojrzałych lub zielonych owoców jest stosowa­ny zewnętrznie w połączeniu z innymi lekami lub samo­dzielnie do leczenia i w celu ulżenia bólowi w przypadku owrzodzenia wokół ust. W przypadku owrzodzenia (ran) wewnątrz ust stosuje się mieszaninę soku noni z olejem kokosowym, którym nasącza się ununu i bananowe liście, a następnie wszystko to ogrzewa się nad ogniem. Potem wyciska się sok i spożywa go. Większe dawki takiego samego roztworu podaje się dzieciom w celu wywołania wymiotów, w przypadku gdy zachodzi taka konieczność, na przykład w czasie infekcji gardła, aby pozbyć się śluzu, etc. Rozgniecione dojrzałe owoce są stosowane z kolei w przypadkach spękanego i łuszczącego się naskórka stóp.
Rozmiażdżone owoce noni zmieszane z wodą Rotu-mianie stosują także jako syrop na kaszel dla dzieci, zaś oparzenia leczą liśćmi zanurzonymi w oleju

MORINDA CITRIFOLIA W TRADYCYJNEJ MEDYCYNIE

Hawajczycy tradycyjnie stosują owoc noni do naciera­nia zewnętrznego przy różnych stanach chorobowych skó­ry, czasami z dodatkiem soli lub podgrzany. Sok owoców spożywany jest w celu oczyszczenia organizmu, oczyszczenia krwi oraz w lecze­niu gruźlicy.

Rozcieńczony sok jest stosowany ponadto w leczeniu cu­krzycy, chorób serca i nadciśnie­nia. Dla pobudzenia laktacji okry­wa się piersi kobiety podgrzanymi liśćmi noni i stosuje odpowiednie modlitwy. Ekstrakt z kory jest stosowany w leczeniu grzybicy. Czerwony barwnik zawarty w ko­rze i żółty barwnik z korzeni są stosowane do farbowania tkanin.
Włosy naciera się ekstraktem oleju noni dla ochrony przed insektami, zaś owoc tej rośliny jest używany w cha­rakterze „pożywienia głodowego”.
Australijscy Aborygeni tradycyjnie stosują Morinda citrifolię jako środek antyseptyczny do opatrywania ran oraz w leczeniu przeziębień i biegunki, zaś z korzeni uzyskują żółty barwnik.

Tradycyjne metody leczenia przy użyciu morinda citrifolia (noni)

- powtarzająca się wysypka, strupki wokół ust, związane z apatią, utratą wagi, utratą apetytu lub spowodowane innymi przyczynami
leczenie – niedojrzałe (zielone) owoce należy zmiażdżyć i wykorzystać ich sok. Uzyskanym sokiem smarujemy miejsca zmienione chorobowo. Sok nie tylko leczy schorzenie ale również uśmierza ból. Możemy również wykorzystać sam miąższ, który nakładamy na gazę a następnie na chore miejsca. Gazę trzymamy do czasu gdy przestanie wypływać sok, potem musimy nanieść nową dawkę miąższu

- obolałe gardło, wysypka wewnątrz ust
leczenie - niedojrzałe (zielone) owoce należy zmiażdżyć (można dodać oliwy kokosowej) następnie miąższ podgrzewamy. Po ogrzaniu, odsączamy miąższ a ciepłym sokiem płuczemy gardło ( wnętrze ust)  lub po prostu pijemy. W przypadku stosowania u dzieci stosujemy tylko małą dawkę ponieważ przy wypiciu dużej dawki soku mogą pojawić się mdłości lub nawet wymioty.

- poparzenia słoneczne
leczenie – stosujemy liście, nakładając je na poparzone miejsca aż do zwiędnięcia liści, wtedy nakładamy ponownie świeże. Leczenie kontynuujemy aż do ustąpienia bólu oparzeniowego.

- bóle głowy oraz gorączka
liście nakładamy na czoło a następnie wykonujemy lekki masaż. Leczenie kontynuujemy aż do ustąpienia bólów głowy lub gorączki.

- zatrzymanie funkcji oddechu u noworodka przy porodzie
przy narodzinach gdy dziecko nie oddycha położna okłada pępowinę liśćmi noni aby pobudzić oddychanie
- pomoc przy szybkim powrocie do sprawności po porodzie
leczenie – położna gotuje liście noni a następnie po odsączeniu okłada nimi ciało matki

- wszelkiego rodzaju rany lub miejsca po ukąszeniu jadowitych zwierząt
leczenie - w takich przypadkach wykorzystujemy korzenie noni . Korzeń obieramy ze skórki i ścieramy . Powstałą papkę nakładamy na rany lub miejsca po ukąszeniu. Papkę nakładamy przez cały okres leczenia – najpierw ustąpi krwawienie, potem zostanie uśmierzony ból a następnie zaczerwienienie. Nie potrzebne są dodatkowe formy leczenia (opatrunki, maści etc.)

leczenie -  inny sposób – ucieramy młode liście noni i powstałą papkę najpierw podgrzewamy a następnie nakładamy na ranę. Między kolejnymi dawkami utartych lisci wykonujemy delikatny masaż okolic rany lub ukąszonych miejsc. Po około godzinie ustępuje ból

- zwichnięcia stawów
leczenie – stosujemy liście noni. Okładamy liśćmi bolącą nogę i obwiązujemy ją tak aby liście ściśle przylegały do skóry


- krwawienie wewnętrzne spowodowane załamaniem lub  pęknięciem kości
leczenie – jeśli po nastawieniu kości pojawi się wewnętrzne krwawienie należy sporządzić wywar z liści noni. Powstałym wywarem nasączamy gazę i robimy okłady na bolącą nogę. Wywar hamuje całkowicie krwawienie i łagodzi ból.

- zakażone rany
leczenie – należy sporządzić wyżej wymieniony wywar z liści noni a następnie przemywać nim zakażone rany. Na ranie pojawiają się bąbelki, wywar pieni się co wskazuje na to że walczy z zakażeniem. Stopniowo będzie ustępował również ból

- choroby skórne opanowujące stopniowo całe ciało (grzybice, wysypki groźne dla zdrowia a nawet życia)
leczenie – miksujemy miąższ owoców oraz liście noni . Powstałą papkę nakładamy na skórę zmienioną chorobowo. Takie leczenie kontynuujemy przez pięć dni. W tym czasie nie wolno myć skóry i unikać zetknięcia z wodą.